#16 2012-03-28 13:50:13

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

Landseer



Rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie górskim, wyhodowana w Kanadzie z nowofundlanda. Zwierzęta z tej rasy są dobrze przystosowane do pływania. Landseery są wodołazami, wybitnymi pływakami – cechuje je pasja do wody. Początkowo pomagały rybakom, pełniły też rolę psa-towarzysza. Współcześnie są wykorzystywane głównie w ratownictwie wodnym (podobnie jak nowofundland), także jako pies stróżujący i towarzyszący.


http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/0/04/Landseer.jpg/800px-Landseer.jpg



Budowa
Landseer sprawia wrażenie dużego, silnego, harmonijnie zbudowanego psa. Jest wyższy i lżejszy niż nowofundland. Dotyczy to szczególnie samców. Głowa bardzo masywna. Długość kufy równa jej szerokości. Szyja jest gruba i muskularna. Ogon silny, obficie owłosiony, w spoczynku noszony nisko, na końcu lekko zakrzywiony. Łapy duże. Palce są połączone błoną pławną sięgającą prawie do ich końców.

Szata i umaszczenie
Z wyjątkiem głowy włos długi i gęsty; w dotyku delikatny; między włosem okrywowym przebija podszerstek, ale nie tak gęsty jak u czarnych nowofundlandów; dopuszczalny lekko falisty włos okrywowy na grzbiecie i udach; szata zaczesana pod włos powinna wracać do naturalnego położenia.
Umaszczenie to wyraźna biel o rozrzuconych czarnych łatach na tułowiu i zadzie; szyja, przedpiersie, brzuch, nogi i ogon powinny być białe; głowa czarna; wysoce pożądane w hodowli są białe symetryczne znaczenia na kufie z zachodzącą na czoło niezbyt szeroką strzałką; występujące czarne cętki na białym tle nie są jeszcze wadą, ale należy unikać ich w hodowli.

Zachowanie
Landseer jest psem bardzo aktywnym i z dużym temperamentem. Radość sprawia mu praca w każdej postaci - wykonywanie komend na lądzie i w wodzie, praca w zaprzęgu, tropienie i inne. Doskonały towarzysz w joggingu, spełnia także rolę partnera dla rowerzystów. Po intensywnym spacerze szybko regeneruje siły. Pozostawiony samotnie - o ile nie jest odpowiednio wychowany - szybko znajdzie dla siebie zajęcie w postaci kopania, obgryzania itp. Nauczony karności potrafi wytrzymać 5-6 godzin samotności, pełniąc wtedy rolę stróża mieszkania, domu czy posesji.

Offline

 

#17 2012-03-29 17:36:39

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

Buldog



Ogólne określenie rasy psa domowego, przeznaczonej za czasów historycznych do walk z bykami (ang. bull – byk) lub innymi zwierzętami, oraz do chwytania i trzymania zwierząt i ludzi.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/6/60/Saylor%27s_Doc_Holliday.jpg



Budowa
Psy tego typu są mocnej budowy, z silnymi szczękami i krótką kufą, umożliwiającą mocny zacisk szczęk – żuchwa jest wysunięta do przodu pyska. Cecha ta jest istotna dla skutecznego przytrzymania przeciwnika lub ofiary. Dawne buldogi uczestniczyły w specjalnie organizowanych widowiskach polegających na szczuciu nimi innych zwierząt[1]. Obecnie rasy w typie buldoga są użytkowane jako psy stróżujące lub do towarzystwa.

Szata i umaszczenie
Włos jest krótki. Umaszczenie spotykane jest białe lub białe z łatami, pręgowane, płowe, brązowe i mahoniowe.

Zachowanie
est to bardzo zróżnicowana rasa psów, przeznaczona nie na wystawy, ale na wszechstronnych towarzyszy ludzi na farmach. Pies uznany za rasę agresywną. Pochodzi od buldoga angielskiego, którego wykorzystywano do szczucia zwierząt na arenach (np. psów, byków i niedźwiedzi) ku uciesze tłumów.

Offline

 

#18 2012-03-29 18:00:34

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

Ogar Polski



Rasa psów gończych. Ogar jako pies myśliwski charakteryzuje się dużą niezależnością. Na podstawie zachowanych materiałów można wysnuć przypuszczenia, że psy w tym typie znane były już od XIV wieku i aż do XVIII ogary były bardzo popularne na terenach Polski.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/7/7c/PolishHound-ChPl-BARD-zKicibirza-wl.AnnaWalentynowicz.JPG/800px-PolishHound-ChPl-BARD-zKicibirza-wl.AnnaWalentynowicz.JPG



Budowa
Pies średniego wzrostu, silnej i zwartej budowy, o silnym kośćcu i pewnej masie, proporcjonalnych nogach. Cała sylwetka wskazuje na siłę i wytrwałość, mniej na szybkość. Głos w czasie gonu po tropie czysty, donośny, o średniej zmieniające się tonacji, u suk zwykle wyższy.
Głowa dość ciężka, o szlachetnym wykroju, z profilu zbliżona do prostokąta średniej długości, pysk wydłużony, z przodu tępo zakończony, nie klinowaty ani spiczasty. Fafle grube, zwisające, nos ciemny, duży i szeroki, dolna warga z zajadem zwisającym. Szczęki mocne, dostatecznie długie, z prawidłowym zgryzem. Żuchwa dobrze umięśniona. Czaszka tak długa jak kufa. Linia czołowa z linią kufy tworzą kąt rozwarty. Łuki brwiowe silnie rozwinięte, czoło w znacznych zmarszczkach. Kość potylicowa wyraźnie zaznaczona. Załamanie czołowo – nosowe wyraźne.
Uszy nisko osadzone, dość długie, luźnie wiszące, u dołu lekko zaokrąglone. Dolne partie zawijają się ku środkowi szczelnie przylegając do głowy. Szyja u nasady przy tułowiu znacznej grubości, silna, muskularna, średniej długości. Podgardle zwisające z dużą ilością fałdowanej skóry.
Klatka piersiowa obszerna, w miarę szeroka i głęboka. Pierś z przodu sięga do łokcia, żebra dobrze wysklepione, długie – jak i cała klatka piersiowa, bardziej zbliżone do pozycji pionowej niż u innych ras. Grzbiet długi, szeroki i muskularny. Krzyż nie spadzisty, szeroki. Brzuch duży, pojemny, prawie tej samej głębokości co klatka piersiowa. Kryje w sobie dobrze rozwinięte narządy trawienia. Bok nie zapadły, wypełniony, zaokrąglony, z możliwie krótką, małą słabizną. Nogi na dość grubej kości mocne mięśnie, palce dobrze zebrane, pazury silne, grube, u psów pracujących krótkie.

Szata i umaszczenie
Sierść średniej długości, gruba, z gęstym podszyciem, nieco dłuższa na karku, tylnej części tylnych nów i na dolnej części ogona. Głowa i uszy z wyjątkiem nalotów z obu stron czaszki podpalane, uszy nieznacznie ciemniejsze od reszty. Nogi, podbrzusze i uda również podpalane. Korpus czarny lub ciemnoszary, prawie czarny, w staropolskim języku myśliwskim zwany podżartym. Podpalenie zasadniczo żółte, ma różne natężenie tej barwy aż do rdzawo – cynamonowej, najbardziej cenionej u ogara polskiego. Włos biały dopuszczalny w kształcie strzałki przez głowę aż do nosa, na piersiach, końcach łap i na końcu ogona. W czapraku czarnym, zachodzącym aż na głowę, wyraźne punkty nad oczami o kolorze podpalenia, czerń zachodząca aż na kufę dyskwalifikuje ogara polskiego.

Zachowanie
Ogar jest psem spokojnym, zrównoważonym i jak inne rasy stworzone do polowania w grupie, niezwykle towarzyskim. Potrzebuje kontaktu z człowiekiem. Dobrze sprawdza się w kontaktach z dziećmi (zwłaszcza suki wykazują się w takich sytuacjach dużym wyczuciem). Psy te nie sprawiają problemów związanych z agresywnym zachowaniem, są łagodne w stosunku do innych psów i zwierząt. Pilnują swojego terenu, ale ogranicza się to do sygnalizowania obecności intruza. W domu są spokojne, a nawet leniwe i nie domagają się przesadnie ruchu, chociaż jak każdy gończy lubią wybiegać się, niezależnie od warunków atmosferycznych, najlepiej w grupie innych ogarów. Na spacerach nie są szybkie, ale za to bardzo wytrzymałe.

Offline

 

#19 2012-03-31 19:20:37

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

Terier Walijski



Jedna z ras psów, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów wysokonożnych. Typ wilkowaty. Terier walijski jest spokrewniony z Lakeland Terrierem. Z wyglądu przypomina airedale terriera, ale jest to starsza rasa. Terier walijski to pies myśliwski do polowań na lisy, które miał za zadanie wypłaszać z nor. Brał i bierze nadal udział w polowaniach na dziki (w sforze). Współcześnie hodowany także jako pies towarzyszący.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f9/Welsh_Terrier.JPG/800px-Welsh_Terrier.JPG



Budowa
Ogon kopiowany: dobrze osadzony, noszony prosto, niezawinięty nad grzbietem. Ogon niekopiowany: dobrze osadzony, noszony prosto, niezawinięty nad grzbietem. Pasuje do całej sylwetki psa. Uszy w kształcie litery V, zawinięte do przodu, mocno przylegające do policzków. Oczy ciemnobrązowe, głęboko osadzone, o żywym spojrzeniu. Stop słabo zaznaczony.

Szata i umaszczenie
Szata jest obfita, twarda, szorstka i gęsta. Na tułowiu okrycie szorstkie z obfitym podszerstkiem, na łapach i kufie sierść jest dłuższa i bardziej miękka. Maść może być czaprakowata, czarna podpalana lub szaropłowa z podpalaniem.

Zachowanie
Istnieje konieczność zapewnienia dostatecznej porcji ruchu, nadaje się do trzymania w domu. Wymaga trymowania szorstkiej sierści (co najmniej 4 razy w roku). Podatny jest również na uczulenia skórne.

Offline

 

#20 2012-03-31 19:30:10

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

Pinczer Średni



Rasa psa zaliczana do grupy pinczerów, wyhodowana w Niemczech z wszechstronnych psów gospodarskich, współcześnie rzadko spotykana. Pinczer jest psem, który dobrze sprawdza się w roli stróża. Dawniej służył również jako tępiciel gryzoni w oborach, stodołach i stajniach. Ma silny instynkt łowiecki. Obecnie jest psem do towarzystwa, łatwym w utrzymaniu, wymagającym jednak podstawowego szkolenia i konsekwencji

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/5/54/Pinczer_%C5%9Bredni_YORK_YUE_WAN_Igniculus_%28FCI%29.jpg/666px-Pinczer_%C5%9Bredni_YORK_YUE_WAN_Igniculus_%28FCI%29.jpg



Budowa
Jest to pies średniej wielkości, silnie zbudowany, jego mięśnie są dobrze widoczne podczas ruchu. Dawniej uszy i ogon były kopiowane, obecnie są pozostawiane w stanie naturalnym, załamane do przodu, wysoko osadzone, w kształcie litery V, przekręcone do przodu w kierunku skroni. Oczy ma ciemne, owalne o dobrze przylegających powiekach. Sylwetka powinna być kwadratowa, czyli długość tułowia równa się wysokości w kłębie.

Szata i umaszczenie
Szata jest krótka, twarda, gładko przylegająca i błyszcząca bez podszerstka. Umaszczenie jednolicie rude w różnych odcieniach lub czarne z rudymi lub brązowymi znaczeniami – podpaleniami (określane także, jako black & tan). Znaczenia są rozłożone równomiernie nad oczami, na śródstopiu przednich kończyn, na łapach, na wewnętrznej stronie tylnych kończyn, na piersi tworząc dwa trójkąty wyraźne oddzielone od siebie oraz na dolnej części szyi i pod nasadą ogona.

Zachowanie
W domu pies jest spokojny, ciepłolubny, wierny towarzysz. Na spacerach jest za to energiczny, lubiący zabawy. Samce częściej miewają skłonności do włóczęgostwa i potyczek z innymi psami. Jest on łagodnym, wesołym psem, lubi dzieci, dobrze stróżuje, jest dziarski, lojalny, czujny i nieustraszony.

Offline

 

#21 2012-04-01 18:56:16

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

Maltańczyk



Nazwa oryginalna: Maltese - jedna z ras psów, należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji biszonów i ras pokrewnych w podsekcji biszony. Maltańczyk to jedna z najstarszych ras świata. Dokładne jej pochodzenie nie jest znane, ale wiadomo, że były już znane w starożytnym Egipcie, Rzymie i Grecji.

http://www.maltanczyki.com/wp-content/uploads/2008/01/2.jpg



Budowa
Są to psy o proporcjonalnej budowie i niewielkich rozmiarach. Dorosłe osobniki dorastają do 25 centymetrów wysokości i od 2 do 5 kilogramów wagi. Ich wygląd charakteryzuje lekko zaokrąglona czaszka oraz dość krótka kufa. Oczy bardzo ciemne, uszy zwisające z długimi włosami. Nos Maltańczyka jest czarny. Ogon u psów tej rasy jest bardzo krótki.

Szata i umaszczenie
Włos u maltańczyków jest długi i biały, prawie wcale nie jest gubiony.

Zachowanie
Maltańczyk jest psem towarzyskim i łatwym do ułożenia, aktywnym - lubiącym zabawę, nadaje się do udziału w agility. Toleruje osoby mu nieznane. Posiada wysoki stopień posłuszeństwa oraz szybko się uczy. Przeciętna długość życia u maltańczyków wynosi 14 do 16 lat.

Offline

 

#22 2012-04-02 18:49:09

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

Pekińczyk



Jedna z ras psów należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji spanieli japońskich i pekińczyków. Typ jamnikowaty. Pekińczyk jest rasą wyhodowaną w Mandżurii. Do połowy XIX wieku rasa ta znana była wyłącznie w Chinach, gdzie pekińczyki hodowane były jako psy świątynne. Pekińczyki pojawiły się w Europie ok. 1860 roku, kiedy oddziały brytyjskie zdobyły Pałac Letni w Pekinie podczas drugiej wojny opiumowej.

http://www.pieski.net/psy/d/pekinczyk-trawa.jpeg





Budowa
Posiadają krótki, choć dobrze zbudowany, zwłaszcza w przedniej części, tułów. Głowa duża, szeroka, spłaszczona między uszami. Pysk szeroki i pomarszczony, profil zdecydowanie spłaszczony, kufa czarna. Oczy szeroko rozstawione, okrągłe, ciemne. Uszy w kszatłcie serca, opadające, z obfitymi frędzlami. Kończyny krótkie, tylne o lekkim kośćcu, przednie - o wygiętych kościach przedramienia. Łapy duże, płaskie, o wywiniętych przednich palcach. Ogon zawinięty nad grzbietem, wysoko osadzony, zawinięty w jedną stronę. Szczególnie cenione są: czarna maska oraz okulary wokół oczu.

Szata i umaszczenie
Przeważnie posiadają długi włos, prosty, bujny. Gruby podszerstek. Wyraźna kryza występuje wokół szyi. Uszy, tył nóg, ogon oraz palce powinny mieć obfite pióra. Kolorystycznie mogą występować wszystkie rodzaje umaszczenia oprócz albinotycznego. W przypadku łat oba kolory muszą występować na tułowiu bez wyraźnej przewagi któregokolwiek z nich. Kłąb powinien być biały.

Zachowanie
Pekińczyki są psami niezależnymi i nieufnymi wobec obcych, choć są swojemu opiekunowi wiernie oddane. Lubią spokój i raczej nie nadają się dla hałaśliwych i energicznych dzieci. W kontaktach z większymi psami, zaatakowane, potrafią walczyć w swej obronie a także właściciela, zaliczane są do psów odważnych i walecznych.

Offline

 

#23 2012-04-02 19:08:16

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

York
(Yorkshire Terrier)



Jedna z ras psów, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów miniaturowych. Yorkshire terierry powstały w połowie XIX wieku. Ich zadaniem było tępienie myszy i szczurów w domach biednych rzemieślników i robotników. Ich prawdopodobnymi przodkami są: maltańczyk, Dandie Dinmont Terrier, Clydesdale terrier i skye terrier. Jest to mały pies wyhodowany w hrabstwie Yorkshire, na Północy Wielkiej Brytanii, w wyniku krzyżowań ras terierów.

http://i2.pinger.pl/pgr216/e2f516b9001825574d456bbe/mini-dsc_3060.JPG



Budowa
Piesek elegancki, długowłosy, o prostej długiej jedwabistej sierści, opadającej po obu bokach tułowia, z przedziałkiem biegnącym od nosa do koniuszka ogona. Sylwetka jest opływowa i zwarta. Dumny i wyprostowany. Głowa noszona wysoko. Ogólnie powinien wydawać się proporcjonalny, silny, bystry i energiczny.
Głowa nieduża, zgrabnie ukształtowana, Mózgoczaszka raczej niewielka i płaska, nie powinno być uwypukleń ani krągłości, stop delikatnie zaznaczony. Guz potyliczny ledwie wyczuwalny. Kufa średniej długości, nie spiczasta, profil nosa prosty. Oczy średniej wielkości, ciemne, błyszczące o inteligentnym, żywym wyrazie. Ich ustawienie jest frontalne, piesek patrzy prosto przed siebie. Nie mogą być wyłupiaste. Powieki powinny być ciemne na brzegach. Uszy małe, trójkątne, w kształcie litery „V". Powinny być stojące, skierowane do przodu, dość wysoko osadzone. Okryte krótkim włosem, mocno podpalanym. Szyja dość długa, elegancka, noszona dumnie. Krótka szyja psuje ogólne wrażenie psa. Tułów zwarty, grzbiet prosty (zarówno w spoczynku jak i w ruchu). Lędźwie mocne, zad dobrze ustawiony, nie spadzisty ani przebudowany. Żebra lekko zaokrąglone. Ogon nie obcięty. Noszony trochę wyżej niż linia grzbietu.

Szata i umaszczenie
Szata ich jest umaszczenia ciemno stalowo-złotego lub srebrno-złotego. Włos jest jedwabisty, długi; włos kręcony i karbowany uznawany jest za wadę. Strzyżenie yorka nie zagraża odrostom, jednak może to powodować dyskwalifikację z wystawy. Brak podszerstka oraz niewypadające, stale rosnące włosy obniżają ekspozycję właściciela na psie alergeny.

Zachowanie
Yorkshire terriery są psami skorymi do zabawy, aktywnymi. Nie są agresywne i lubią towarzystwo ludzi, tolerują dzieci. Przywiązane do właściciela, mogą być nieufne wobec obcych i bywają szczekliwe.

Offline

 

#24 2012-04-04 12:16:39

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

Mops



Jedna z ras psów należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji małych psów molosowatych. Typ dogowaty.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/f/f3/Mops-duke-mopszucht-vom-maegdebrunnen.jpg/800px-Mops-duke-mopszucht-vom-maegdebrunnen.jpg



Budowa
Mops posiada krępe, zwarte ciało. Wzorzec tej rasy opisuje kufę jako "krótką, tępą i kwadratową".

Szata i umaszczenie
Najczęściej spotykane umaszczenie to piaskowe z czarną maską, ale dopuszczalne jest także płowe, czarne i srebrzyste.

Zachowanie
Pies tej rasy jest kontaktowy i towarzyski, więc źle znosi długotrwałą samotność. Wykazuje dość znaczny stopień posłuszeństwa i szybko przystosowuje się do życia w rodzinie.

Offline

 

#25 2012-04-04 12:57:39

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

Jamnik Krótkowłosy



Jedna z ras jamnika. Jest jego pierwotną postacią, która pochodzi od dawnych psów gończych z terenów dzisiejszych Niemiec. Głównym przeznaczeniem jamnika krótkowłosego jest gonitwa za zwierzyną, płoszenie i norowanie, chociaż obecnie jamniki bardzo dobrze sprawdzają się jako psy trzymane w mieszkaniach do towarzystwa.

http://rasy-psow.wikispaces.com/file/view/3161_jamnik1%5B1%5D.jpg/104798213/3161_jamnik1%5B1%5D.jpg



Budowa
Niski, krótko nożny, o wydłużonej, ale zwartej sylwetce, bardzo dobrze umięśniony, głowa wysoko noszona z bystrym wyrazem pyska. Wyraźnie zaznaczone piętno płci. Pomimo stosunkowo długiego ciała i krótkich kończyn bardzo ruchliwy i zwinny.
Głowa wydłużona, widziana z góry i z boku równomiernie zwężająca się, jednak nie spiczasta. Łuki brwiowe wyraźnie zaznaczone. Oczy średniej wielkości, owalne, dobrze rozstawione, o przejrzystym, bystrym i przyjacielskim wyrazie. Szyja dostatecznie długa, muskularna, swobodnie i wysoko noszona, skóra podgardla dobrze przylegająca, lekko wypukły kark.
Górna linia tułowia harmonijnie przechodząca od kłębu do lekko opadającego zadu. Kłąb wyraźnie  zaznaczony. Grzbiet od wysokiego kłębu poprzez kręgi piersiowe prosty lub lekko opadający ku tyłowi. Silnie i dobrze umięśniony. Zad szeroki, dostatecznie długi, lekko opadający.
Klatka piersiowa wyraźnie zaznaczona rękojeść mostka, który jest tak daleko wysunięty do przodu, że z obu stron powstają lekkie wgłębienia. Klatka piersiowa widziana z przodu owalna, z góry i z boków pojemna, zapewnia dobry rozwój sercu i płucom. Przy dobrej długości i kątowaniu łopatki i ramienia, przednia kończyna widziana z boku pokrywa najniższy punkt klatki piersiowej. Linia dolna lekko podciągnięta. Ogon osadzony nie za wysoko, noszony na wysokości linii grzbietu, tak żeby stanowił jej przedłużenie. Koniec ogona (około jednej trzeciej długości) może być nieznacznie zakręcony.

Szata i umaszczenie
Włos krótki, gęsty i gładko przylegający, który nie powinien być zbyt delikatny ani zbyt obfity. Maść w każdym kolorze, jednak wadą jest maść czysto czarna lub biała bez podpalania. Najczęściej występują jamniki rudobrązowe lub czarne podpalane.

Zachowanie
Pies ten ma swój charakter. Często te jamniki są uważane za najbardziej złośliwe ze wszystkich odmian. Bardzo silnie przywiązane do właściciela. Może w jego obronie oddać własne życie. Pies bardzo wrażliwy. Po podniesieniu na niego głosu bądź ręki może stać się agresywny wobec innych osób, również może stracić zaufanie do właściciela. Jak wiadomo jamnik po długim czasie z powrotem może ponownie zaufać właścicielowi.

Offline

 

#26 2012-04-05 19:45:59

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

Lhasa Apso



Jedna z ras psów, należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji psów tybetańskich. Zgodnie z kalsyfikacją amerykańską, należy do grupy psów użytkowych. Typ jamikowaty.

http://www.brit-petfood.com/data/images/lhasa-apso-5_800x600.d22fe25ae4.jpg



Budowa
Wysokość psa to 25,4 cm, suki są nieco mniejsze. Lhasa Apso to pies harmonijny, krzepki, obficie owłosiony. Obfite owłosienie głowy opada nisko na oczy. Oczy ma średniej wielkości, osadzone z przodu czaszki, owalnego kształtu, ciemne. Uszy są zwisające, bardzo bogato owłosione. Ogon osadzony wysoko, noszony dość wysoko nad grzbietem i zupełnie równolegle do niego. Koniec często załamany oraz obficie owłosiony. Włos okrywowy długi, ciężki, prosty, twardy.

Zachowanie
Pies reprezentacyjny, do towarzystwa. Czujny, nie szczeka niepotrzebnie. W stosunku do obcych nieufny, wśród domowników jest miły, przyjazny i wesoły. Odważny, nieustępliwy i pewny siebie. Bardzo przywiązany do swojego człowieka. Jest obdarzony dużą intuicją i bywa wrogo nastawiony do innych zwierząt domowych. Chce być często niezależny.

Szata i umaszczenie
Włos długi (można obcinać do wybranej długości), o umaszczeniu dowolnym. Spotykane są także osobniki o każdej barwie włosa, od białej po czarną, także podpalane, łaciate i pręgowane.

Offline

 

#27 2012-04-06 11:27:46

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

Pudel Miniaturowy



Jedna z ras psów, należąca do grupy psów do towarzystwa, zaklasyfikowana do sekcji pudli. Pudle u początku swego istnienia były wyspecjalizowanymi psami myśliwskimi do polowań wodnych. Zbyt gęste włosy pudla podczas pływania nasiąkały wodą, przez co trudno było się psu poruszać. Wymyślono więc fryzurę w której włosy chroniły tylko najważniejsze części ciała (płuca, stawy, nerki, głowę oraz pozostawiono 'kitkę' na ogonie, aby pies był widoczny gdy nurkuje). Obecnie są to typowe psy do towarzystwa.

http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/c/cd/Pudel_miniatura_342.jpg/721px-Pudel_miniatura_342.jpg



Budowa
Sylwetka pudla miniaturowego jest kwadratowa lub lekko prostokątna, o harmonijnej, proporcjonalnej budowie. Głowa jest długa o prostych liniach o kufie wąskiej, a nos o prostym profilu. Policzki przylegają, kości jarzmowe słabo zaznaczone, bruzda czołowa szeroka, wyraźnie zaznaczony grzebień potyliczny. Niepożądana jest głowa ciężka i masywna, jak też za bardzo spiczasta, krótka kufa, czy brak bruzdy czołowej i guzu potylicznego. Oczy są osadzone ukośnie, o kształcie migdałowym. Pożądane są jak najciemniejsze. Uszy posiadają długi płat uszny, zwisają wzdłuż głowy, płaskie, pokryte długim włosem. Pożądane są sięgające do kącików warg, przylegające, niepożądane uszy osadzone z tyłu głowy.
Szyja jest mocna, łukowato wygięta za karkiem, przynajmniej średniej długości. Tułów jest zwarty, prosty o krótkim grzbiecie i pojemnej klatce piersiowej, dobrze zaznaczone przedpiersie. Ogon jest wysoko osadzony, w akcji noszony ukośnie. Kończyny przednie są proste, równoległe, dobrze umięśnione. Kończyny tylne oglądane z tyłu są równoległe, dobrze kątowany staw skokowy

Szata i umaszczenie
Dopuszczone są tylko kolory jednolite: biały, czarny, srebrny, morelowy (różne odcienie), brązowy. Kolor niezdecydowany lub znaczenia są dyskwalifikujące w trakcie wystawiania. Szata jest w charakterystyczny sposób skręcona lub sznurowata. Obfita, wełnista, elastyczna, sierść tworzy po rozczesaniu jednolite runo na całym ciele.

Zachowanie
Pudel miniaturowy to aktywny, żywy, wręcz ciekawski pies, potrzebujący ciągłego kontaktu z człowiekiem.

Offline

 

#28 2012-04-06 12:00:51

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

Amstaff
Amerykański Staffordshire Terrier



Jedna z ras psów, należąca do grupy terierów, zaklasyfikowana do sekcji terierów w typie bull. Amstaff współcześnie jest wykorzystywany jako pies rodzinny. Zaliczany do psów obronnych

http://web154204.ta44.talkactive.net/activebuilderfiles/kennelversatus.dk/1170615947.jpg



Budowa
Anstaff robi wrażenie psa o dużej sile w stosunku do swojego ciężaru i wzrostu. Jest to pies mocny, umięśniony, a zarazem zwinny, czujny na sygnały otoczenia. Jest zwarty, o niezbyt długich kończynach, nie podkasany. Głowa średniej długości, dobrze wysklepiona. Czaszka szeroka. Wyraźnie widoczne mięśnie policzkowe. Stop wyraźnie zaznaczony, uszy osadzone wysoko. Uszy mogą być cięte lub nie. Preferowane są uszy niecięte, które powinny być krótkie, załamane w płatek róży, lub wysoko załamane do przodu. Uszy wyraźnie obwisłe stanowią wadę. Oczy ciemne, okrągłe, głęboko osadzone, szeroko rozstawione. Powieki nie mogą być różowe. Szyja ciężka, nieco wygięta, zwężająca się od łopatek ku nasadzie głowy. Średniej długości. Nie ma podgardla.
Tułów - Ramiona silne i umięśnione. Szerokie, ukośnie osadzone łopatki. Górna linia: grzbiet jest krótki, nieznacznie od kłębu ku zadowi. Zad krótki, łagodnie opadający do nasady ogona. Lędźwie lekko wysklepione.
Klatka piersiowa - Żebra dobrze wysklepione, szerokie i płaskie, dobrze związane między sobą. Kończyny przednie rozstawione, aby umożliwić rozwój szerokiej i głębokiej klatki piersiowej.
Ogon stosunkowo krótki w proporcji do rozmiarów psa, nisko osadzony, wyraźnie zwężający się ku cienkiemu wierzchołkowi. Nie zawinięty, nie powinien być noszony powyżej grzbietu. Nigdy cięty.
Kończyny przednie są proste, o silnym, zaokrąglonym kośćcu. Pionowe śródręcze. Brak najmniejszego wygięcia ku przodowi. Kończyny tylne dobrze umięśnione, o wydłużonych stopniowo zwężających się podudziach, nie wykrzywione ani do środka, ani na zewnątrz. Łapy średniej wielkości, zwarte i dobrze wysklepione.


Szata i umaszczenie
Sierść krótka, przylegająca, twarda w dotyku i lśniąca. Dopuszczalne są wszelkie typy umaszczenia, jednolite, kolorowe, i łaciate, choć umaszczenie jednolicie białe, z ponad 80% przewagą bieli, czarne podpalane brązem i wątrobiane nie znajduje uznania.


Zachowanie
Amstaff jest dynamicznym, odważnym i energicznym zwierzęciem, stąd ma on dużą potrzebę ruchu. Jego żywotność bardzo przydaje się na wsi, gdzie oczyszcza on teren ze szkodników. Ułożenie tego silnego psa polega na podporządkowaniu go przewodnikowi od szczenięcia. Ma on skłonność do bójek ze względu na pierwotne przeznaczenie, toteż szczenięta należy od początku uczyć przyjaznych kontaktów z innymi psami. Amstaffy wymagają bliskiego kontaktu z właścicielem.

Offline

 

#29 2012-04-06 12:11:21

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

Mastif Neapolitański



Rasa psa zaliczana do grupy molosów w typie mastifa (typ dogowaty), wyhodowana we Włoszech do walk z psami i jako pies stróżujący. Współcześnie jest użytkowany jako pies stróżujący, obronny i pies-towarzysz.

http://www.wesolypies.pl/wp-content/uploads/2011/05/mastif-neapolita%C5%84ski.jpg



Budowa
Bardzo duży pies o masywnej i krępej budowie, długości tułowia o 10% większej od wysokości w kłębie. Proporcje długości czaszki do długości kufy wynoszą 2:1. Skóra gruba, obfita i luźna na całym ciele, szczególnie na głowie, gdzie tworzy liczne fałdy i zmarszczki i na spodniej części szyi, gdzie tworzy podwójne podgardle. Psy pasterskie, ale przede wszystkim stróżujące, o wrodzonym instynkcie obronnym. Wysokość : 65–75 cm psy, 60–68 cm suki. Masa     ciała : 60–70 kg psy, 50–60 kg suki.

Szata i umaszczenie
Kolory preferowane: szary, ołowiano-szary i czarny, ale także brązowy, płowy i intensywnie płowy (czerwień jelenia), czasami występują małe, białe znaczenia na piersi i końcach palców. Wszystkie te kolory mogą być pręgowane; dopuszczalne jest umaszczenie orzechowe, gołębie (jasnoszare) i izabelowate.
Włos krótki i twardy, gęsty, wszędzie tej samej długości, jednolicie gładki, cienki – długości nie większej niż 1,5 cm. Nie może wykazywać tendencji do tworzenia się frędzli.

Zachowanie
Psy tej rasy są łagodne i zrównoważone, ale sprowokowane walczą bezkompromisowo. Nawet jeżeli są wychowywane konsekwentnie i z intuicją, nigdy nie będą wybitnie posłuszne. Czujne, zwinne, szybkie. U niektórych osobników może powstać problem z odpowiednim wychowaniem.

Offline

 

#30 2012-04-06 12:12:54

Anna Petrowicz

Zmarły

Zarejestrowany: 2012-02-26
Posty: 230

Re: Wystawa Psów Rasowych

Labrador



Jedna z ras psów, należąca do grupy psów aportujących, płochaczy i psów wodnych, zaklasyfikowana do sekcji psów aportujących. Pierwotnie był użytkowany jako pies myśliwski, aportujący postrzałki, głównie ptaki. Jedną z cech labradora jest umiejętność zapamiętania miejsca upadku kilku postrzelonych ptaków i następnie zaaportowanie jednego po drugim do myśliwego. Ze względu na umiejętność współpracy z człowiekiem labradory są współcześnie wykorzystywane jako : psy ratownicze (gruzowiskowe, lawinowe i do ratownictwa wodnego), przewodnicy ociemniałych, psy rodzinne.

http://steelelabradors.com/wp-content/uploads/2010/12/Sunshine1.jpg



Budowa
Pies mocnej budowy, zwarty. Szeroka czaszka. Oczy średniej wielkości o inteligentnym, łagodnym wyrazie, brązowe lub orzechowe. Uszy niezbyt duże ani ciężkie, przylegające ściśle do głowy, osadzone dość daleko z tyłu. Szyja mocna, osadzona w poprawnie ustawionych łopatkach. Klatka piersiowa szeroka i głęboka, z dobrze wysklepionymi żebrami. Prosta górna linia. Szerokie, silne, mocne lędźwie. Ogon bardzo gruby u nasady, zwężający się ku końcowi, średniej długości.

Szata i umaszczenie
Umaszczenie czarne, biszkoptowe (w odcieniach od jasnokremowego do ogniście rudego), czekoladowe/wątrobiane (występujące najrzadziej). Sierść krótka, gęsta, przylegająca, niefalista, twarda w dotyku. Nieprzepuszczający wilgoci podszerstek.

Zachowanie.
Labrador retriever to rasa psów żywiołowych, skorych do zabawy, także z innymi psami. Stworzone do pracy w wodzie i aportowania potrzebują bezpośredniego kontaktu w pracy z człowiekiem. Dobrze tolerujący dzieci i cierpliwy w kontaktach z nimi.

Offline

 

Stopka forum

RSS
Powered by PunBB
© Copyright 2002–2008 PunBB
Polityka cookies - Wersja Lo-Fi


Darmowe Forum | Ciekawe Fora | Darmowe Fora
kasino online www